Myśli Jana Pawła II

„Nie zostaliśmy tylko wezwani do kontemplowania tajemnicy miłości Chrystusa, ale do uczestniczenia w niej. Chrystus mówi:„”jeżeli mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania”. Stawia w ten sposób przed nami wezwania a zarazem warunek: – „Chcesz mnie miłować – zachowuj przykazania. Przestrzegaj świętego prawa Bożego. Chodź ścieżkami, które Bóg Ci wskazuje, które ja Ci wskazałem przykładem mego życia”.


„Tym, którzy maja przekroczyć próg nowego tysiąclecia pragnę powiedzieć: budujcie dom na skale! Budujcie dom waszego życia osobistego i społecznego na skale. A skałą jest Chrystus. Chrystus, żyjący w swoim kościele, który trwa na tych ziemiach od tysiąca lat. Przyszedł do was wraz z posługą św. Wojciecha, wyrósł na fundamencie jego męczeńskiej śmierci. I trwa!
Kościół to Chrystus żyjący w nas wszystkich, On jest winnym krzewem, a my latoroślami. On jest fundamentem, a my żywymi kamieniami. Panie zostań z nami!”

„Dziękujemy Ci święty męczenniku, dziękujemy Ci święty biskupie Wojciechu za przykład świętości. Za to, że swoim życiem nauczyłeś nas co oznaczają słowa „Dla mnie żyć to Chrystus, a umrzeć to zysk”. Dziękujemy Ci za tysiąclecie wiary i życia chrześcijańskiego w Polsce, a także w całej środkowej Europie”.

„Nie ma przyszłości człowieka i narodu bez miłości. Bez tej miłości, która przebacza choć nie zapomina, która jest wrażliwa na niedolę innych, która nie szuka swego, ale pragnie dobra dla innych.. Tej miłości, która służy, zapomina o sobie i gotowa jest do wspaniałomyślnego dawania.
Jesteśmy wezwani, drodzy bracia i siostry, do budowania przyszłości opartej na miłości Boga i bliźniego, do budowania cywilizacji miłości. Dzisiaj potrzeba Polsce i światu ludzi mocnych serc, którzy w pokorze służą i miłują, błogosławią a nie złorzeczą i błogosławieństwem ziemię zdobywają.”

Beata Kubiszyn-Puka

Dodano: