Już w najbliższą niedzielę obchodzić będziemy I Światowy Dzień Ubogich. Centrum Myśli Jana Pawła II przypomina nie tylko przesłanie papieża Franciszka, ale też nauczanie Jana Pawła II, który odkrył, że to właśnie chorzy i cierpiący mogą obdarowywać w najpełniejszy sposób.
Na koniec Roku Miłosierdzia papież Franciszek ogłosił pierwszy Światowy Dzień Ubogich. Ale Ojciec Święty nie chce, żeby troska nad ubogimi była tylko deklarowana, chce – żeby była realizowana w czynie. Nie chce, żeby ograniczała się do jednego dnia – chce, żeby ogarniała całe życie. Nie chce, żeby to był doraźny gest, który ma uspokoić sumienie – chce żeby sumienie chrześcijanina było cały czas niespokojne. Tak długo – jak długo będą ubodzy i jak długo będą potrzebować pomocy. „To nakaz, od którego żaden chrześcijanin nie może się uchylić” – napisał Franciszek w swoim orędziu. Pójdźmy dalej: od tego nakazu nie może uchylić się żaden człowiek, jeśli chce pozostać człowiekiem. Świadomość tego – świadomość roli miłosierdzia – jest dziś coraz szersza. Dlatego przesłanie papieża Franciszka trafia do tak wielu ludzi, którzy nie są związani z Kościołem. Dlatego jest to przesłanie uniwersalne.
Papież przytacza opowieść o swoim patronie – Franciszku z Asyżu, który obawiał się na początku zamieszkania z trędowatymi, ale wkrótce odkrył, że właśnie to nadaje sens jego życiu. To samo odkrył poprzednik obecnego papieża – Jan Paweł II, który na początku nie wiedział, jak się zachować wobec osób chorych i cierpiących, ale odkrył, że właśnie przy nich obdarowywany jest w największy sposób. Karol Wojtyła to doświadczenie posługi ubogim i cierpiącym przełożył na rewolucyjną encyklikę Dives in misericordia, która ustanowiła miłosierdzie jako kluczową kategorię teologiczną. „Chrystus – pisał Jan Paweł II – objawiając: miłość-miłosierdzie Boga, równocześnie stawiał ludziom wymaganie, aby w życiu swoim kierowali się miłością i miłosierdziem. Wymaganie to stanowi sam rdzeń orędzia mesjańskiego, sam rdzeń etosu Ewangelii. Mistrz daje temu wyraz zarówno w postaci przykazania, o którym mówi, że jest „największe” (Mt 22, 38), jak też w postaci błogosławieństwa, kiedy w kazaniu na górze głosi: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt 5, 7)”.
Najważniejsza nauka, jaka się z tej encykliki wyłania i jaka już na zawsze zostanie w nauczaniu papieskim, jest następująca: kiedy jesteśmy skonfrontowani z cierpieniem, naprawdę skonfrontowani, musimy wyjść poza siebie, poza sferę swojego komfortu. I tam właśnie kształtuje się nasze człowieczeństwo. Na samym końcu odkrywamy, że to nie my ofiarowujemy ubogim pomoc, ale że to my jesteśmy ubodzy i że to my sami tej pomocy potrzebujemy. Światowy Dzień Ubogich nie jest świętem kogoś innego, to jest nasz dzień.
Właśnie w Roku Miłosierdzia Centrum Myśli Jana Pawła II zaprosiło wybitnych polskich muzyków – Kayah, Adama Nowaka, Annę Rusowicz, Marię Pomianowska do wspólnego projektu muzycznego, jakim jest piosenka i teledysk „Rozbitkowie”. Utworem tym Centrum wsparło program „Rodzina Rodzinie” prowadzony przez Caritas Polska
Mieszkańcy Aleppo są i długo jeszcze będą ubodzy. Solidarność z nimi jest szczególnym obowiązkiem Polaków i warszawiaków, nie tylko z okazji nowo ustanowionego przez Franciszka święta. Syryjczycy odbudowują z gruzów swoje miasto, tak jak warszawiacy odbudowali kiedyś swoje. Centrum Myśli Jana Pawła II jako warszawska instytucja kultury, a jednocześnie producent piosenki „Rozbitkowie” , wierzy, że tym muzycznym przesłaniem odpowiada na wezwanie papieża Franciszka i stwarza przestrzeń do niesienia realnej pomocy.
