Podsumowanie konferencji naukowej w Oxfordzie

Zagadnienia wokół Transhumanizmu, posthumanizmu i supernaturalizmu były tematem konferencji jaka odbyła się w Oxfordzie w dniach 6-7 lipca 2018. Centrum Myśli Jana Pawła II wraz z Ian Ramsey Centre for Science and Religion (IRC) oraz Faculty of Theology and Religion, Oxford University było współorganizatorem wydarzenia.

Postępy w dziedzinie genetyki, robotyki, informatyki i nanotechnologii (GRIN) w ostatnich kilkudziesięciu latach wywołały wielkie spekulacje na temat przyszłości ludzkości.
W jaki sposób te zmiany wpływają na odwieczne pytania stawiane przez filozofię i teologię? Kim jesteśmy, a może czym? Co możemy wiedzieć, a co jest niedostępne poznaniu? Czego mogę się spodziewać w związku z rozwojem nowych technologii? A co z nowymi pytaniami podniesionymi przez same technologie? W jaki sposób perspektywa technologicznej transcendencji wiąże się z teologiczną transcendencją, szczególnie nadnaturalizowaną ludzkością? Konferencja skupiła ekspertów z różnych dziedzin, którzy próbowali odpowiedzieć na powyższe pytania. Ze swoimi odczytami przyjechali profesorowie z Uniwersytetów w Pensylwanii, Saint Louis, John Carrol, Cambridge, Oxford, Uniwersytet Warszawski i innych. Dr Michał Łuczewski – dyrektor programowy Centrum Myśli Jana Pawła II wygłosił referat pt. Conversion, Coercion, and Transhumanism. W panelu z prof. Agnieszką Nogal wystąpił także dr Jonathan Price – fellow w Centrum.

Centrum Myśli Jana Pawła II jest szczególnie zainteresowane problematyką konferencji, ponieważ definicja osoby ludzkiej i równoległy rozwój etyki oraz technologii cywilizacyjnej stanowił jeden z ważniejszych filarów nauczania papieża Polaka. A przecież integralność osoby, jej duchowo-cielesność są kwestionowane przez ruchy transhumanistów. Zagadnienia badawcze rozpoczęte w trakcie trwania konferencji będą kontynuowane przez zespół naukowy Centrum.

Rozwój, który nie obejmuje wymiarów kulturowych, transcendentnych i religijnych człowieka i społeczeństwa, im bardziej nie uznaje istnienia takich wymiarów i nie dostrzega w nich własnych celów i priorytetów, tym mniejszy ma wkład w prawdziwe wyzwolenie. Istota ludzka jest całkowicie wolna tylko wówczas, gdy jest sobą w pełni swoich praw i obowiązków; to samo trzeba powiedzieć o całym społeczeństwie. (Solicitudo rei socialis, 46).

Dodano: