Lutnie cieszyły się w Europie doby renesansu i baroku ogromną popularnością i uznaniem. Ich dźwięki rozbrzmiewały w królewskich pałacach, komnatach książęcych oraz domach szlachty i mieszczan, którzy byli świadomi, iż nic tak nie dodaje splendoru jak znakomita muzyka, nic nie bawi szanownych gości lepiej niż pełne temperamentu tańce.
Nadwornym lutnistą króla polskiego, jednocześnie elektora saksońskiego, Augusta Mocnego był najsłynniejszy lutnista XVIII wieku – Silvius Leopold Weiss (który uczył się gry na tym instrumencie od ojca). Taką samą funkcję pełnili w XVII wieku Reusnerowie ojciec i syn (obaj noszący imię Esaias) u Piastów książąt Śląskich. Dzieła tych lutnistów leżą w centrum moich zainteresowań, a żywy odbiór ze strony publiczności świadczy, iż ta „muzyka dawna” wciąż przemawia swoją ekspresyjnością i że słuszny jest jej triumfalny powrót do współczesnego życia koncertowego.
PROGRAM
Esaias Reusner (1636–1679)
Suita F-dur, Allemanda, Courant, Sarabanda, Gavotte, Gigue
Ennemond Gaultier (ok. 1575–1651)
Tombeau de Mezangeau
Jacques Gallot (ok. 1625 – ok. 1695)
Les Castagnettes
Esaias Reusner
Suita a-moll: Allemande, Courant, Sarabanda, Aria, Gigue
Silvius Leopold Weiss (1687–1750)
Suita B-dur: Introduzzione, Allemanda, Courante, Sarabanda – Grave, Menuet, Presto
ANNA WIKTORIA SWOBODA
(lutnie, teorba, gitara barokowa)
Szczególnym zamiłowaniem darzy muzykę solową XVII i XVIII wieku na lutnię barokową oraz muzykę zespołową z użyciem teorby i gitary barokowej jako instrumentów continuo. Traktuje muzykę barokową jak sztukę współczesną i żywą, współgrającą w niezwykły sposób z naszymi nowoczesnymi potrzebami artystycznymi. Nie interesuje się mechanicznym odtwarzaniem, poszukuje naturalności i prawdziwych, głębokich emocji.
Ukończyła z wyróżnieniem studia w zakresie gry na lutni w Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie Jerzego Żaka oraz w Hochschule für Musik Trossingen (Niemcy) pod kierunkiem Rolfa Lislevanda. Jest także absolwentką studiów licencjackich w Katedrze Komparatystyki Literackiej Instytutu Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Naukę gry na lutni rozpoczęła pod kierunkiem Antona Biruli. Uczestniczyła wielokrotnie w kursach mistrzowskich prowadzonych przez Hopkinsona Smitha, Joachima Helda czy Jacoba Lindberga.
Realizując basso continuo, współpracowała z solistami i zespołami zarówno w kraju, jak i za granicą, a także z teatrami operowymi w Stuttgarcie (Wilhelma Theater), Pforzheim, Krakowie, z Warszawską Operą Kameralną, Capellą Cracoviensis, Polską Operą Królewską oraz Danmarks Radio Orkestret w Kopenhadze i Hochschule für Musik u. Theater w Lipsku. Brała udział w premierowych nagraniach, m.in.: ścieżki dźwiękowej do „Szkoły żon” dla Teatru Telewizji (muz. A. Konarski, reż. J. Stuhr), oratorium „Golia abbattuto” A. Melaniego (dyr. J. Żak), cyklu M. Stachowskiego „Amoretti” (1982) i zbiorów Bibliotheca Rudolphina, a także utworów z tabulatur krzeszowskich dla Cyfrowej Biblioteki Narodowej Polona oraz w koncertowych nagraniach dla TVP Kultura.
W swojej pracy doktorskiej zajęła się bardzo rzadko wykonywaną muzyką kameralną z lutnią obligato na przełomie XVII i XVIII wieku i dokonała jej premierowych rejestracji dźwiękowych (praca ta otrzymała Nagrodę Prezesa Rady Ministrów 2023). W 2023 r. ukazała się jej solowa płyta „Timeless Lute” z utworami na lutnię barokową autorstwa Silviusa Leopolda Weissa oraz premierowym nagraniem suity „Le Parnasse Silesienne” Marka Pasiecznego
Anna Wiktoria jest jednym z redaktorów w międzynarodowym projekcie Le Luth Doré. Prowadzi także warsztaty i wykłady na temat instrumentów lutniowych i ich oryginalnego repertuaru oraz klasę Lutni i Dawnych Instrumentów Szarpanych w Akademii Muzycznej w Krakowie.
CENY BILETÓW:
- Miejsca siedzące: 70 zł
- Miejsca leżące: 50 zł
Czas trwania koncertu: 60 min.
Ważna informacja! Widzowie, którzy wykupią bilet z miejscem leżącym, proszeni są o przyniesienie własnej maty.