Grupa kilkudziesięciu amatorskich głosów, łącząc się ze sobą, tworzy niepowtarzalne i piękne brzmienie, harmonię na miarę najwspanialszych orkiestr świata.
W latach mojego dzieciństwa często jeździliśmy z rodzicami nad morze. Gdy pewnego razu byliśmy razem na plaży, niedaleko nas zebrała się grupa kilkunastu młodych osób, która postanowiła spędzić popołudnie na grze w siatkówkę. Sformowali krąg i zaczęli odbijać między sobą piłkę. Chwilę obserwowaliśmy poczynania grupy – nie wychodziło im to najlepiej, ale nie wpływało to na dobre humory uczestników zabawy. „To jest chór!” – powiedział w pewnym momencie mój tata. Zaskoczony spojrzałem w jego stronę. Był zawodowym dyrygentem, a siatkarzy-amatorów nie tak trudno odróżnić od chórzystów, liczyłem więc na dodatkowe wyjaśnienia tej odważnej tezy. „Zobaczcie, z racjonalnego punktu widzenia, uczestnictwo w tej grze nie powinno im dawać zbyt dużo przyjemności. Poziom nie jest wysoki, piłka co chwilę spada na piasek, a każdy uczestnik odbija ją średnio raz albo dwa razy na minutę. Mimo to, nawet stąd czujemy, jak oni dobrze się bawią, jaką odczuwają radość z bycia razem i robienia czegoś wspólnotowo. Na tym właśnie polega chór”.
Synergia ponad wszystko
Wtedy nie do końca zrozumiałem to porównanie, ale po latach muszę przyznać, że jest wyjątkowo trafne. Chór jest bardzo unikalną i piękną wspólnotą. Miejscem, w którym ludzie spotykają się, aby wspólnie robić to, co kochają. Ta wspólnotowość jest tutaj bardzo naturalna – osoby z pozoru bardzo się od siebie różniące (wiekiem, płcią, zawodem, sytuacją życiową) okazują się sobie bliskie ze względu na wspólne zainteresowanie oraz cel, jaki przed nimi stawia uczestnictwo w chórze. Tak jak w przypadku kręgu siatkarzy, w zespole wokalnym nie potrzeba profesjonalnych umiejętności, aby stać się częścią wspólnoty. To, co natomiast różni grupę siatkarzy-amatorów od chóru jest efekt, jaki możemy osiągnąć poprzez działanie wspólnotowe. W przypadku zespołu chóralnego bardzo ważnym jest element synergii występujący w śpiewie zbiorowym. Grupa kilkudziesięciu amatorskich głosów łącząc się ze sobą, tworzy niepowtarzalne i piękne brzmienie, harmonię na miarę najwspanialszych orkiestr świata.
Miejsce dla introwertyków
Chór jest także bardzo dobrym pretekstem do spotkania. Idealnym miejscem dla introwertyków, osób, dla których poznawanie innych ludzi może nie być tak naturalne. Oprócz wspólnego celu, który zawsze jest jednoczący, uczestnictwo w chórze to duża liczba prób, warsztatów, wyjazdów, udziałów w koncertach i konkursach. Nie jest więc niczym zaskakującym, że w czasie, który chórzyści wspólnie spędzają, zawiązują się silne i trwałe relacje. Często są to przyjaźnie na całe życie, nie mówiąc już o chóralnych parach i małżeństwach, które są zjawiskiem bardzo powszechnym w zespołach w całej Polsce (piszę to jako syn pary, która poznała się w chórze, oraz mąż, który w chórze poznał swoją żonę).
Nie ma złego wieku na dołączenie do chóru. W Polsce popularne są przede wszystkim zespoły akademickie, działające przy uniwersytetach, politechnikach czy wydziałach najróżniejszych uczelni. Istnieje też wiele chórów i schol afiliowanych przy instytucjach kościelnych, parafiach, w których śpiewają osoby w różnym wieku. Coraz popularniejszym modelem chóru, szczególnie w dużych miastach, są chóry seniorów. Jak się okazuje, śpiewanie wspólnotowe może być szczególnie dobre dla tej grupy. Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco dowiodły, że uczestnictwo w chórze obniża poczucie osamotnienia i zwiększa zainteresowanie życiem wśród osób starszych.
Zdrowe życie
Element wspólnotowy nie jest jedynym pozytywnym aspektem uczestnictwa w chórze. Śpiew, a szczególnie śpiew zbiorowy, ma zbawienny wpływ na organizm i zdrowie człowieka, zarówno w kontekście psychicznym, jak i fizycznym. Mówi o tym wiele badań i opracowań naukowych, m.in. autorstwa Grahama Welcha czy Eweliny Sielskiej-Badurek. Dzięki regularnemu śpiewowi można poprawić swoją kondycję fizyczną i postawę ciała, zwiększyć wydolność układu oddechowego, wzmocnić swoją odporność. Śpiewanie jest także bardzo zdrowe dla naszych głów. Stymuluje różne obszary mózgu, może poprawić pamięć, koncentrację i funkcje poznawcze. Redukuje stres, lęk, zwiększa poziom endorfin, jest coraz częściej zalecane dla osób zmagających się z depresją.
Najważniejsze są relacje Niedawno zaprosiłem kilkoro członków naszego Chóru Centrum Myśli Jana Pawła II do udziału w nagraniach do filmu promującego nasz zespół. Poprosiłem, aby każdy z nich powiedział przed kamerą, dlaczego śpiewa w chórze. W wypowiedziach chórzystów można było usłyszeć słowa „wspólnota”, „przyjaźń”, „wspaniali ludzie”, „relacje”. Wydawało się nawet, że element wspólnotowy jest dla nich ważniejszy niż ten, z pozoru pierwszy, aspekt muzyczny czy wokalny. Jest to świadectwo, jak bardzo w dzisiejszych czasach potrzebujemy relacji z drugim człowiekiem i jak bardzo ważne jest, aby być członkiem wspólnoty. Czasem nawet przygotowanie wielkiego koncertu, zdobycie nagrody na festiwalu chóralnym, czy nagranie płyty nie przysłonią elementu przynależności do zespołu.
Jakub Siekierzyński
Dyrygent/menadżer Chóru Centrum Myśli Jana Pawła II
Wszystkich chętnych do dołączenia do wspólnoty Chóru Centrum Myśli Jana Pawła II zapraszamy do kontaktu przez adres mailowy: jsiekierzynski@centrumjp2.pl
Pobierz magazyn
