Wartości i dialog

„Centrum” według jednej ze słownikowych definicji to „miejsce, w którym coś się koncentruje, skupia”. I rzeczywiście, w DNA naszej instytucji głęboko wpisane jest łączenie, scalanie, tworzenie przestrzeni współpracy środowisk naukowych, artystycznych oraz międzyreligijnych, która przekracza podziały kulturowe i ideologiczne. Bycie „Centrum MYŚLI” zobowiązuje nas do ciągłego inspirowania naszych odbiorców do refleksji i dyskusji, zawsze z odniesieniem do stanu współczesnej nauki, ale także z poszanowaniem różnych punktów widzenia.

Centrum Myśli Jana Pawła II jest przede wszystkim miejscem spotkania i wymiany myśli, w którym – w bezpiecznej atmosferze poszanowania drugiego – mogą ze sobą rozmawiać ludzie o bardzo różnych poglądach i wrażliwościach. Nie chcemy debatować, konfrontując ze sobą przeciwstawne stanowiska, lecz słuchać siebie nawzajem, by poznać racje i motywy myślących inaczej. Możemy robić to bez lęku, ponieważ punktem wyjścia tak rozumianego dialogu jest głęboka świadomość własnej tożsamości i spojrzenia na świat, a celem nie jest wzajemne przekonywanie się do zmiany poglądów.  Jest nim poznanie siebie, za którym może pójść próba zrozumienia, uczenia się komunikacji i życia w pokoju. Jesteśmy przekonani, że w dzisiejszym podzielonym społeczeństwie, taki dialog jest konieczny, by budować wspólnotę..

Dialog jest więc dla nas sposobem myślenia oraz działania, a różnorodność postrzegamy jako bogactwo, a nie zagrożenie.  Dlatego w ofercie artystycznej obok Festiwalu Nowe Epifanie, który stawia odważne pytania i proponuje czasem kontrowersyjne formy odpowiedzi, są też koncerty Chóru Centrum Myśli Jana Pawła II, który wykonuje głównie muzykę sakralną. Podejmujemy także wiele inicjatyw i projektów, które mają charakter międzykulturowy i międzywyznaniowy.

Szukając w świecie duchowości i aksjologii tego, co łączy i jest wspólne, zwracamy się ku wartościom uniwersalnym, szczególnie: dobru, prawdzie, pięknu, wolności i solidarności.

Dla filozofii i nauki społecznej Jana Pawła II charakterystyczne jest komplementarne spojrzenie na rzeczywistość. Uniwersalne wartości papież często łączy w uzupełniające się pary, świadomie rezygnując z przeciwstawień. Świetnie wyjaśnia ten mechanizm we wstępie do encykliki „Fides eta ratio”, nazywając wiarę i rozum dwoma skrzydłami, „na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy”.

I my również naszego odbiorcy nie stawiamy przed wyborem „ROZUM czy DUCHOWOŚĆ”, lecz dostrzegamy potrzebę przyjrzenia się dwóm aspektom, pokazując w ten sposób dynamikę procesów, w których znajduje się człowiek. Zastąpienie „czy” przez „i” znosi ostre podziały i pozwala zniwelować wszechobecną polaryzację.