„Młodzi przyjaciele! Wy jesteście uczniami i świadkami Chrystusa na uniwersytecie. Niech zatem okres studiów uniwersyteckich będzie dla was wszystkich czasem wielkiego dojrzewania duchowego i intelektualnego, które pogłębi waszą osobistą relację z Chrystusem. Lecz jeśli wasza wiara to zwykłe przywiązanie do tradycji, swoistych wzorów uczuciowości czy ogólnikowej ideologii religijnej, na pewno nie zdołacie oprzeć się wpływowi środowiska. Starajcie się zatem w pełni zachować waszą chrześcijańską tożsamość i być mocno zakorzenieni we wspólnocie Kościoła. Niech waszym pokarmem będzie wytrwała modlitwa. Wybierajcie, o ile to możliwe, dobrych nauczycieli akademickich. Żyjąc w środowiskach, które niekiedy bywają trudne, nie izolujcie się, lecz uczestniczcie aktywnie w działalności stowarzyszeń, ruchów i wspólnot kościelnych, które są obecne w środowisku uniwersyteckim. Włączajcie się w życie parafii uniwersyteckich i korzystajcie z pomocy duszpasterstw akademickich. Musicie budować Kościół na uniwersytecie, czyli widzialną wspólnotę, która wierzy, modli się, uzasadnia swą nadzieję i przyjmuje z miłością wszelkie przejawy dobra, prawdy i piękna w życiu uniwersyteckim. Trzeba to robić nie tylko na terenie uniwersytetu, ale wszędzie tam, gdzie żyją studenci. Jestem pewien, że pasterze będą otaczać środowiska uniwersyteckie szególną troską i będą kierować do tej misji świętych i kompetentnych kapłanów.”
Przesłanie Jana Pawła II do uczestników VIII Międzynarodowego Forum Młodzieży
Watykan, 24 kwietnia 2004 r.
[nggallery id=46]
