Wzajemne oddziaływanie umysłu i ciała od zawsze zajmuje filozofię, teologię, religię i medycynę. Celem jest zbadanie złożonych wzajemnych relacji między stanami somatycznymi i psychicznymi człowieka.

Kwestia wzajemnego oddziaływania umysłu i ciała zajmuje filozofię, teologię, religię i medycynę. Celem jest zbadanie złożonych wzajemnych relacji między stanami somatycznymi i psychicznymi człowieka. Wiarygodnych argumentów w tej kwestii dostarcza dualizm, który postuluje ścisłe oddzielenie ciała i umysłu, oraz monizm, który postrzega ludzki umysł i ciało jako ściśle powiązane ze sobą jednostki.

Transhumaniści mogą być obecnie identyfikowani jako wpływowi przedstawiciele skrajnego dualizmu. Ich idea całkowitego oddzielenia umysłu od fizycznych ograniczeń, „osobliwości”, w połączeniu z obietnicą wiecznego życia w formie cyfrowej czyni transhumanizm bardzo atrakcyjnym. W osobie menedżera Google Raymonda (Raya) Kurzweila (ur. 1948) transhumaniści mają szczególnie znanego i wpływowego apologetę. Antropologia Karola Wojtyły, który później został św. Janem Pawłem II (1920–2005), reprezentuje monistyczną nierozerwalną jedność między umysłem a ciałem. Ta „boska jedność” umysłu i ciała, skomplikowany, cybernetyczny związek między fizyczną i duchową konstytucją istoty ludzkiej, jest nauczana we wczesnych pismach Karola Wojtyły, a szczegółowo w notatkach i interpretacjach cotygodniowych katechez środowych, w których wyjaśnia on swoją „teologię ciała”.

Zarówno dualistyczna, jak i monistyczna antropologia dostarczają medycynie ważnych impulsów i przyjęcie którejś z nich pociąga za sobą konkretne konsekwencje dla leczenia pacjentów. Rewolucyjne, nowe dualistyczne podejście do ludzkiego organizmu w XIX wieku dostarczyło cennych, przyszłościowych impulsów. Coraz bardziej zróżnicowane ustalenia dotyczące indywidualnych funkcji poszczególnych narządów umożliwiły precyzyjne opisanie złożonych procesów patologicznych i przypisanie ich do różnych regionów ciała. To z kolei otworzyło szeroki zakres możliwości ukierunkowanej interwencji terapeutycznej w nieprawidłowym funkcjonowaniu poszczególnych narządów.

Zwolennicy medycyny integracyjnej starają się oddać sprawiedliwość ścisłemu powiązaniu umysłu i ciała w ludzkim organizmie. Jest oczywiste, że prawie każda choroba fizyczna wywiera – w różnym stopniu – wpływ psychologiczny. Aby osiągnąć trwały sukces terapeutyczny, ważne jest zatem, aby uzyskać jak najpełniejsze zrozumienie złożonej, cybernetycznej interakcji między ciałem a umysłem.

Dualistyczne i monistyczne idee dotyczące relacji między umysłem a ciałem zostaną opisane poniżej, ze szczególnym odniesieniem do transhumanizmu Raya Kurzweila i antropologii Karola Wojtyły, a ich wpływ na praktykę medyczną zostanie odpowiednio przeanalizowany.