Gorzkie Żale Projekt – 2008
Idea zrodziła się z niepokoju, z potrzeby postawienia pytań o współczesny model duchowości, o sens cierpienia, o istotę śmierci, o zło… Takim rozważaniom sprzyja okres Wielkiego Postu, który od wieków medytuje nad tematem pasji i śmierci. I chociaż coraz rzadziej podejmujemy nad nimi refleksje jawnie i z rozmysłem, jednak dawne – zrytualizowane sposoby ich doświadczania –pozostawiły ślady często o nierozpoznawalnych dzisiaj korzeniach.
Gorzkie Żale Projekt – 2008 jest próbą sięgnięcia po ukryte sensy i przeżycia duchowe lub próbą odnalezienia ich nowych wcieleń. Wykorzystanie pojęcia gorzkie żale – użyczającego projektowi nazwy – utrzymuje poszukiwanie w religijnej tradycji. Gorzkimi żalami nazywa się bowiem w liturgii katolickiej wielkopostne nabożeństwa, wywodząc je z misteriów pasyjnych. Ponadto semantycznie gorzkie żale są odpowiednikiem lamentacji, wielkiego płaczu, czyli rytuału uwalniającego smutek, żal, ból. Są więc emocjonalnym wyrazem ludzkiej niemocy i głębokiego egzystencjalnego lęku; tym samym są ich wyzwalaniem, oczyszczaniem a jednocześnie zachętą do współodczuwania i przekraczania egotycznej człowieczej perspektywy.
Gorzkie Żale Projekt – 2008 proponuje uczestnictwo w podobnym procesie… Pozwala mierzyć się z ludzką słabością, buntem wobec cierpienia, przemijaniem, rozkładem ciała, samotnością i wreszcie ze śmiercią za pośrednictwem teatru, muzyki, literatury. Dlatego ostatecznie wszystkie artystyczne propozycje cyklu, a także spotkania odbywające się w ramach projektu, krążą wokół nadrzędnego pytania: Czy sztuka uczestniczy/może uczestniczyć w przygotowaniu nas do śmierci?
Gorzkie Żale Projekt – 2008 to również przywołanie myśli Jana Pawła II kontemplującej cierpienie i umieranie. Ufne odchodzenie Papieża-Polaka, które w tym roku wspominamy już po raz trzeci, to dla wielu świadectwo, drogowskaz i znak nadziei. Podczas Gorzkich Żalów będziemy również o źródła tej nadziei pytać…
