Człowiek w Centrum

Pytania o sens i potrzeba poznania samego siebie towarzyszą człowiekowi od zawsze. W dużej metropolii, jaką jest Warszawa, przy znamiennym dla naszych czasów szybkim tempie życia, nie przestają być aktualne. Bywa, że zyskują status palących pragnień, które domagają się natychmiastowych odpowiedzi. Jednak znacznie częściej są spychane na dalszy plan, zagłuszane przez sprawy pilne, choć znacznie mniejszej wagi. W Centrum Myśli Jana Pawła II od 20 lat zapraszamy poszukujących sensu do zatrzymania się i do wspólnego, wieloaspektowego namysłu nad miejscem człowieka w zmieniającej się rzeczywistości – poprzez kulturę, naukę i edukację. Przed oczami zawsze mamy indywidualnego odbiorcę – widza, uczestnika debaty, czytelnika, stypendystę. Podchodzimy do niego z zaufaniem, przekonani o możliwościach jego intelektu i dobrej woli, świadomi różnych doświadczeń i wrażliwości, ciekawi spotkania, które otwiera i przemienia także nas samych.

Serce naszej instytucji bije w rytm wojtyłowskiego personalizmu. Nie traktujemy go jednak jako akademickiego pojęcia, lecz jako postawę wobec każdego, kto przekracza próg kamienicy przy Foksal 11.

Karol Wojtyła dostrzegał, że u źródeł wielu kryzysów nowoczesności nie leży brak technologii czy organizacji, lecz zredukowana wizja człowieka – sprowadzonego do funkcji, roli lub produktywności. Troska o adekwatną antropologię przenikała całe jego myślenie o świecie.

Z tego dziedzictwa staramy się korzystać nie jak z muzealnego eksponatu, lecz jak z żywego narzędzia rozumienia rzeczywistości. Świat zmienia się szybko, lecz pytania o sens, wolność czy odpowiedzialność pozostają zadziwiająco trwałe. Dlatego nie tworzymy enklawy dla wybranych ani przestrzeni przeznaczonej wyłącznie dla osób myślących podobnie. Chcemy raczej budować miejsce, w którym każdy może zostać wysłuchany jako osoba. W praktyce oznacza to przedkładanie ciekawości poznawczej nad pewność oraz odwagi stawiania pytań nad komfort gotowych odpowiedzi.  Aspirujemy do tego, by być miejscem spotkania wokół wspólnych wartości, „ogrodem sztuk”, przestrzenią sprzyjającą refleksji i doświadczeniu kultury.

A ostatecznie to człowiek pozostaje w centrum. Kultura powinna mu służyć – pomagać rozwijać jego osobowe możliwości i rozpościerać skrzydła od najmłodszych lat aż do końca życia.

To założenie realizujemy m.in. jako operator Stypendiów m.st. Warszawy im. Jana Pawła II. Przez ponad dwadzieścia lat objęły one blisko dziesięć tysięcy uczniów i studentów, którzy mimo trudnych okoliczności życiowych wykazują się wybitnymi osiągnięciami. Prowadzimy dla nich Program Stypendialny: staramy się tworzyć przestrzeń, w której młody człowiek może rozpoznać własny potencjał nie w izolacji, lecz w relacji z innymi. Stypendyści spotykają się, wspólnie realizują projekty skierowane do mieszkańców miasta, angażują się w wolontariat i uczą się od siebie nawzajem tego, czego nie przewiduje żaden formalny program nauczania. W ten sposób stypendium staje się nie tyle nagrodą za dotychczasowe osiągnięcia, ile zaproszeniem do współtworzenia czegoś, co wyrasta ponad indywidualny sukces – żywej sieci wzajemności, w której różnica środowisk, doświadczeń i biografii nie dzieli, lecz wzbogaca.

W naszych projektach naukowo-badawczych i społecznych przyglądamy się człowiekowi w mieście: jego związkom i relacjom, zaangażowaniu w życie lokalnych wspólnot, więziom społecznym, które tworzy, postawom wobec innych. Pytamy o jego etyczną kondycję i staramy się mu towarzyszyć w zmaganiach w poszukiwaniu sensu.