Mrok jak światło

Siedem dramatów – bardzo różnych – zainspirowanych życiem i dziełem Jana Pawła II, poprzedzonych tekstem mądrze wprowadzającym w ich lekturę, składa się na książkę „Mrok jak światło.

 

 

Mrok jak światło. Antologia dramatów inspirowanych życiem, myślą i twórczością Jana Pawła II, red. M. Mizera, Centrum Myśli Jana Pawła II, Warszawa 2007.

 

31 sierpnia 2007 roku minęło 40 lat, odkąd ostatecznie zlikwidowano Teatr Rapsodyczny, z którym związany był Karol Wojtyła. Na tę ważną rocznicę Centrum Myśli Jana Pawła II wydało książkę Mrok jak światło. Antologia dramatów inspirowanych życiem, myślą i twórczością Jana Pawła II. Jest to pokłosie zorganizowanego przez nas na przełomie 2006/2007 roku Konkursu na dramat, którego finał miał miejsce wiosną 2007 roku.

 

Antologia prezentuje siedem nagrodzonych tekstów dramatycznych. Wszystkie utwory powstały specjalnie na potrzeby konkursu i nie były wcześniej publikowane, wystawiane ani publicznie prezentowane. Książka zawiera więc zupełnie nowe współczesne dramaty polskie, o których powiedzieć można z pewnością, że nie mieszczą się w głównym nurcie obecnych poszukiwań dramatopisarskich – prowokatorskich, „brutalnych”, łamiących obyczajowe tabu czy społeczne konwenanse. Są raczej spokojną, wyważoną i pogłębioną refleksją na temat dziedzictwa papieskiego nauczania w życiu prywatnym i zbiorowym Polaków. Jednocześnie zaś w sposób odważny podejmują wyzwanie dostosowania treści do współczesnej, żywej, bogatej mowy polskiej. Szukają odpowiedniej formuły w oderwaniu od tradycyjnie rozumianego dramatu, eksperymentują z formą języka scenicznego.

 

Z RECENZJI JURORÓW

 

Mariusz Bieliński, Mrok
Ciekawa forma przeplatających się monologów, z których wyłania się stopniowo dramat bohatera. Zdarzenia przedstawione z równych perspektyw. Miesza się konkret z wyobraźnią, snem, marzeniem, obsesją.
Maria Prussak

Paweł Grabowski, Dotknięci
Jeden z bardziej interesujących tekstów. To jakby anty-Gorki, nowa wersja Na dnie. Umiejętnie napisane i rozegrane.
Tomasz Kubikowski

Robert Jarosz, Bez podłogi
W tym świecie uklepana ziemia zamiast podłogi „przypomina pyski przyczajone hien”. To przeciwieństwo raju. Nawet Bogiem w tym świecie ludzie chcieliby dyrygować.
o. Jacek Salij OP

Ewa Lachnit, Wybierz kamień, którym będziesz rzucał
Jest w tej sztuce problem etyczny wart zastanowienia: możliwość bezkompromisowego działania według zasad moralnych i całkowitego odrzucenia wszelkiej zgody na wszelkie zło.
Dariusz Kosiński

Daniel Odija, Podwórko
Mądrość i czułość, z jaką autor pochyla się nad ludźmi, to bodaj największe obok literackich wartości tej sztuki.
Dariusz Kosiński

Michał Olszewski, Synu
Porządnie, tradycyjnie napisany dramat. Udało się uniknąć płaskiej schematyczności i wydobyć istotę konfliktu moralnego, przed którym stanął bohater. Dobry dialog, wyraziście przedstawieni bohaterowie i sytuacje z ich biografii.
Maria Prussak

Michał Walczak, Człowiek z Bogiem w szafie
W sposób wyjątkowo trafny, a zarazem niejednoznaczny odpowiada na główne zadanie konkursu: twórczo podejmuje temat obecności Jana Pawła II w życiu zbiorowym i osobistym Polaków.
Dariusz Kosiński
 

 

 

Załączniki

Instytucja kultury m.st. Warszawy       Instytucja kultury m.st. Warszawy