W czasie swej pierwszej pielgrzymki do Polski, Jan Paweł II, podczas homilii wygłoszonej na terenie byłego obozu Auschwitz-Birkenau wypowiedział pamiętne słowa: „Przychodzę więc i klękam na tej Golgocie naszych czasów, na tych mogiłach w ogromnej mierze bezimiennych, jak gigantyczny grób nieznanego żołnierza. Klękam przy wszystkich po kolei tablicach Brzezinki, na których napisane jest wspomnienie ofiar Oświęcimia. (…)

 

Zatrzymam się wraz z wami, na chwilę przy tablicy z napisem w języku hebrajskim. Napis ten wywołuje wspomnienie narodu, którego synów i córki przeznaczono na całkowitą eksterminację. Naród ten początek swój bierze od Abrahama, który jest "ojcem wiary naszej" (por. Rz 4, 12), jak się wyraził Paweł z Tarsu. Ten to naród, który otrzymał od Boga Jahwe przykazanie "Nie zabijaj", w szczególnej mierze doświadczył na sobie zabijania. Wobec tej tablicy nie wolno nikomu przejść obojętnie.”

 

W 1940 roku powstał obóz Auschwitz, KL Auschwitz II-Birkenau - dwa lata później. W ramach tego kompleksu funkcjonowała także sieć tzw. podobozów. To właśnie tam Niemcy zgładzili ponad 1 milion osób, głównie Żydów, a także Polaków, Romów, jeńców radzieckich i przedstawicieli innych narodów.

 

Poniżej - w całości - treść homilii Papieża, Jana Pawła II, z czerwca 1979 roku.

"To jest zwycięstwo nasze - wiara nasza"